Münevver Özgenç yazdı: Yine tazelendi “eylül” yarası…

“…Şimdi bambaşka bir toplum ortaçağ kapanında, gittikçe yoksullaşan bu sömürü çarkında tepkisizlik, duyarsızlık, gericilik yanında aydını başka bir aydın çoğu ihanet batağında…”
MÜNEVVER ÖZGENÇ
Aylar pay edilseydi eğer
İlk başta düşerdim peşine
İnsan EYLÜLü neden tutkuyla sever
Üstelik bir toplum yanmışken ateşine
Sorun söylesin bu esintiler…
Her biri sokulup yanı başıma
ömrümün bütün EYLÜLlerini taşırken
Her dönemden her yaştan
Cahit Sıtkı misali söylesem getirir mi
Yaşamak için o sevdayı yeni baştan…
Sevdamız başka bir dünyaya dair
Özlemler umutlar beklentiler
Tanımasalar da pek şimdikiler
Hala yirmili yaşlarımız gibi taze
Uğruna ölünecek kadar güzel…
Bir EYLÜL akşamında gidenler ve biz
Dökülsün ortaya kaldığı yerden
İnsanlık düşlerimiz:
Sınıfsız savaşsız sömürüsüz bir düzen
Kutsanırken bir daha en yüce değer emeğimiz
Ay düşse soframıza
Bir de bütün yıldızları isterim eksiksiz…
Ne ki kaç EYLÜL geçmiş aradan
O günlerde doğanlar tam otuz bir bir yaşında
Birisi benim oğlum
Binbir türlü kıskaçta bu yaşam telaşında
Şimdi bambaşka bir toplum ortaçağ kapanında
Gittikçe yoksullaşan
Bu sömürü çarkında
Tepkisizlik duyarsızlık gericilik yanında
Aydını başka bir aydın çoğu ihanet batağında
Bizler mi? geçerken sonsuz acılardan
Eksildik bu kavgada her birimiz bir yandan
Acılar hüzünler yürekler cam kırığı
Şu var ki yaralar var kabuk bağlamaz
Nice EYLÜL ler daha geçse de aradan…
Tıpkı şairin dediği gibi:
“Yara benden
Ok senden yara benden
Ne sende ok tükenir
Ne acı yara benden”
Ne olur beni bağışlasın
Bütün şairler ozanlarımız
“Yine tazelendi yürek yarası”
Yara dediğim dinmeyen kalp sızımız…
Derinde hesabı sorulmayan EYLÜL yarası
Hatırlamak için yalnızca bir iç çekiş
Anımsanan o günler
Aklımı başımdan alır
“O Anılar, O Yıllar”
Dedim ya sebebim bu esintiler!..
/12 Eylül 2011
**
Öyle çok şey değişti ki bu dizelerden sonraki on yılda
Dönüp bakmıyoruz bile
İç çekip anımsadığımız o günlere
Ve EYLÜLe
Bugünümüz daha karanlık, daha sinsi,
Daha Faşistçe!..

















