Bilal Erdoğan meselesi: Bir isimden fazlası/Ali Öztürk yazdı

“…Eğer bir ülkede cumhurbaşkanının oğlu eleştirilemiyorsa, orada sandık vardır belki ama denetim yoktur…”

ALİ ÖZTÜRK

Türkiye’de milyonlarca genç işsiz.

Milyonlarca emekli geçinemiyor.

Milyonlarca aile geleceği hesaplayamıyor.

*

Ama bu ülkede bir kişi var ki,

hiçbir seçim kazanmadı, hiçbir kamu görevi üstlenmedi, hiçbir sorumluluğu tanımlanmadı…

Yine de her kritik başlıkta karşımıza çıkıyor.

Bilal Erdoğan.

*

Soruyu net soralım:

Bu ülkenin vatandaşı mısın, yoksa dokunulmaz bir zümrenin mensubu mu?

Çünkü sıradan bir yurttaş;

Vakıf kurduğunda didik didik ediliyor,

Para topladığında “kaynağı nereden?” diye soruluyor,

Bir fotoğrafta görünce “örgüt” şüphesiyle gözaltına alınıyor.

Ama konu Bilal Erdoğan olunca…

Sorular susuyor.

Savcılar yok.

Medya kör.

İktidar tetikte.

Neden?

*

Bu ülkede iktidarın soyadı olmak,

hukukun üstünde mi duruyor?

Kimse “suçlu” demiyor.

Ama herkes şunu görüyor:

Hesap sorulamıyor.

Ve bu, masumiyetle açıklanamaz.

Bu ancak ayrıcalıkla açıklanır.

Bakın açık konuşalım:

Bir ülkede cumhurbaşkanının oğlu;

Eğitimden ekonomiye,

Vakıflardan uluslararası ilişkilere,

Kamuoyunu ilgilendiren alanlarda

aktif biçimde görünüyorsa…

Artık “özel hayat” perdesi çekemezsiniz.

O perde, çoktan yırtıldı.

Bilal Erdoğan’ın her eleştiride “ailesine saldırı” kalkanının arkasına saklanması bir tercih değil; iktidarın bilinçli stratejisidir.

Çünkü bilirler:

Eğer bir gün gerçekten sorular sorulmaya başlanırsa,

mesele bir kişi olmaktan çıkar, bir düzen meselesine dönüşür.

Ve işte tam da bu yüzden bu isim sürekli gündemdedir.

Çünkü bu ülkede sorun Bilal Erdoğan’ın ne yaptığı değil;

neden kimsenin onu sorgulayamaması.

Demokrasi, güçlülerin rahat ettiği bir rejim değildir.

Demokrasi, güçlülerin rahatsız edildiği bir rejimdir.

Eğer bir ülkede cumhurbaşkanının oğlu eleştirilemiyorsa,

orada sandık vardır belki…

Ama denetim yoktur.

Ve son bir cümle:

Bu ülkede insanlar ekmek hesabı yaparken,

iktidar ailesinin “hesap vermeme lüksü” konuşuluyorsa…

Sorun muhalefetin dili değildir.

Sorun iktidarın kibiridir.