Dolar
Euro
Altın
BİST
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Mersin 14°C
Yağmurlu
Mersin
14°C
Yağmurlu
Paz 16°C
Pts 18°C
Sal 17°C
Çar 16°C

Ali Öztürk yazdı/Bir Ömür Verdiler, Karşılığında Yoksulluk Aldılar

Ali Öztürk yazdı/Bir Ömür Verdiler, Karşılığında Yoksulluk Aldılar
14 Ocak 2026 16:29
86
A+
A-
Bu ülkede emeklilik, yıllarca çalışmanın ardından gelen bir huzur dönemi olmalıydı.
Ama bugün emeklilik, ay sonunu getirme mücadelesi demek. Market rafları arasında fiyat ezberi yapmak, ilaç kutularını bölerek kullanmak, torununu sevindirememekten utanmak demek.
ALİ ÖZTÜRK
Bu tablo tesadüf değil.
Bu tablo kader değil.
Bu tablo 22 yılı aşkın süredir ülkeyi yöneten AKP iktidarının bilinçli tercihlerinin sonucudur.
Emeklilerden hep fedakârlık istendi.
“Biraz daha sabır” denildi.
“Ekonomi düzelince” denildi.
“Şimdi zamanı değil” denildi.
Ama o “zaman” hiç gelmedi.
AKP iktidarı boyunca emekli maaşları enflasyona karşı sistemli biçimde eritildi.
TÜİK rakamlarıyla yapılan artışlar, pazardaki gerçekliği hiçbir zaman karşılamadı.
Bir yandan maaşlar kağıt üstünde artırıldı,
öte yandan hayat her ay daha pahalı hale getirildi.
Bugün bir emekli maaşı:
•Kiranın yarısını bile zor karşılıyor
•Temel gıdaya yetmiyor
•Sağlık harcamalarını karşılayamıyor
Bu bir beceriksizlik değil.
Bu, emekliyi gözden çıkaran bir yönetim anlayışıdır.
AKP, yıllarca “emeklinin yanındayız” dedi.
Ama emekliyi refahın ortağı yapmadı, yoksulluğun hedefi haline getirdi.
Çünkü AKP için öncelik hiçbir zaman emekli olmadı.
Öncelik neydi?
•Saraylar
•İtibar projeleri
•Yap-işlet-devret garantileri
•Yandaş müteahhitler
•İsraf düzeni
Bir ülkede emekliye “para yok” denirken,
beş şirkete milyarlarca lira garanti veriliyorsa,
orada mesele kaynak değil, tercihtir.
AKP’nin emekliye bakışı nettir:
Emekli, seçimden seçime hatırlanacak bir kitle,
zam yerine ikramiye verilecek bir “idare unsuru”dur.
İkramiye verdiler.
Ama o ikramiye, bir bayram alışverişine bile yetmedi.
Sadaka gibi verilen bu paralar, emeklinin onurunu kurtarmadı.
Çünkü emekli sadaka istemiyor.
Hakkını istiyor.
AKP’nin ısrarla değiştirmediği bir şey var:
Bu düzen emekliye değil, güçlüye çalışıyor.
Ve bu düzeni değiştirmeye niyetleri yok.
Bugün hâlâ aynı şey söyleniyor:
“Biraz daha sabır.”
Ama emeklinin sabrı kalmadı.
Çünkü sabırla geçen yıllar, yoksullukla sonuçlandı.
Şu soruyu artık açık açık sormak gerekiyor:
22 yıldır yönetenler, emekliyi bu hale getirdiyse,
bir 5 yıl daha verildiğinde ne değişecek?
Cevap acı ama net:
Hiçbir şey.
Aynı zihniyetle, farklı bir sonuç mümkün değil.
Bu seçim, emekliler için sadece bir iktidar seçimi değil.
Bu seçim, “beni kim gerçekten görüyor?” seçimidir.
AKP’ye verilen her oy,
“Bu düzenden memnunum” demektir.
“Bu maaş bana yeter” demektir.
“Bu hayatı kabulleniyorum” demektir.
Ama emekliler bu hayatı hak etmiyor.
Bu ülkeyi emekliler ayağa kaldırdı.
Fabrikada, tarlada, okulda, hastanede yıllarını verdi.
Şimdi karşılığında yoksulluk reva görülüyorsa,
bunun hesabı sandıkta sorulmalıdır.
Sandık, emeklinin son kalesidir.
Ve o kale hâlâ güçlüdür.
Bu kez oy, alışkanlığa değil;
korkuya değil;
“ya daha kötüsü gelirse” endişesine değil…
Bu kez oy, hesap soran bir iradeye atılmalıdır.
Çünkü emekliler sadaka değil,
sabır değil,
erteleme değil…
Onurlu bir yaşam istiyor.
Ve bu düzeni kuranlara bir kez daha oy vermek,
o onurdan vazgeçmek demektir.
YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.