Mersin Yaşam Gazetesi

Sanat, para içindir!

Gencer Baykul

Edebiyat tarihinin en hararetli tartışmalarından bir tanesi; “sanat, sanat için midir?” yoksa “Sanat, toplum için midir?” tartışmasıdır.

Arada, “Sanat, sanatçı içindir.”, “Sanat, hiçbir şey için değildir.”, “Sanat, keyif içindir.” Filan diyenler olmuşsa da; bunlarişi sulandırarak, tartışmayı bağlamından kaydırmak isteyenlerdir, itibar etmemek gerekir.

Haliyle, insanlığa ait her konuda olduğu gibi, bu konuda da kelam eden ve kalem oynatan bir dolu düşünür, yazar-çizer konuya kafa yormuş, toplum kamplara bölünmüş, her kampın sıkı kalemşor ve hatta silahşorları eksik olmamıştır.

Lise münazaralarının baş konusu olmuş, yediden yetmişe en cevval fikir adamlarının, derin tanımlamalar yapmakta birbiriyle yarıştığına tanık olunmuştur ki; kaza ile kendinizi kaptırırsanız, düşünsel devrelerinizi yakmak sizin için işten bile değildir.

Mesela bunlardan bazıları şöyledir:

“Toplumu bilgilendirmek amaç değildir.”, “Sanatı eda eden insan için, verdiği haz önemlidir. İnsanın aldığı edebi zevki insanlar alabilir bu da toplum için olduğunu göstermez – Evet! Yanlış okumuyorsunuz, ifadeler aynen böyle-“

Birde tanıklar gerekli haliyle. O zamanda şöyle başlanıyor kelama: GustaveFlaubert sanatı edebi zevk almanın…

Ece Ayhan şiir, şiir içindir derken, sanatın asli amacının sanatı toplumdan ve sair filan,

Efendim Can Yücel bu konuda şöyle söylemiş, Baudelarie böyle demiş, feşmekanca ise ikisini de reddetmiş filan…

Geçiniz efendim!

Kerameti kendinden menkul bir dolu kimliksiz toplumu bir ur gibi sarmışken, hepimiz bir sanal âleme kaptırıp gitmişken, her türlü ruh çıkarma, aile tütsüleme, evlendirme, boşandırma, katili bulma, kendini beğenme ve dahi ikbal, makam ve mevki uğruna toplumun ırzına geçilirken, kim öper Yalova kaymakamını!

Haydi, hepimiz şöyle bağırıp rahatlayalım:

Sanat, para içindir kardeşim!